กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นอกตำบลโม่อวี้
เสียงระเบิดสนั่นดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่าผสานกับเสียงคำรามของสัตว์อสูรที่ต่อเนื่องไม่ขาดสาย ดุจดั่งตะปูเหล็กที่ทิ่มแทงลงบนเส้นประสาทของทุกคนอย่างรุนแรง
“ท่านเจ้าเมืองตำบล ข้างนอกมีสัตว์อสูรมากมายเพียงนั้น ท่านเซียนตัวคนเดียวลำพังผู้เดียวจะต้านทานไหวหรือ…… หากเกิด……”
“นั่นสิ หากท่านเซียนพ่ายแพ้ขึ้นมา พวกเรา พวกเรามิใช่ต้องตายกันหมดหรือ ฮือๆ”
“เฮ้อ พวกเราราษฎรชะตาช่างอาภัพนัก สงบสุขได้ไม่กี่ปี ก็อสูรก่อเหตุภัยขึ้นอีกแล้ว ซ้ำยังดุร้ายรุนแรงขึ้นทุกครั้ง ตำบลโม่อวี้แห่งนี้ ในสายตาข้าก็คือแดนแห่งความอัปมงคลแท้ๆ หากคราวนี้รอดชีวิตไปได้ พวกเราย้ายถิ่นไปเมืองตำบลอื่นกันเถิด”
“……”
ชาวตำบลต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด วิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่