เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กู่เฮ่อหลินชะงักไป
สุดท้ายก็ถอนใจอย่างละอายใจ "ท่าน เฮ่อหลินไตร่ตรองไม่รอบคอบเองขอรับ"
กล่าวจบ เขาก็ยัดโอสถกำหนึ่งยัดเข้าปากอีกครา หลับตาลงแล้วเริ่มหลอมกลั่นฤทธิ์ยาอย่างคลุ้มคลั่ง
เฒ่าเต่ามองกู่เฮ่อหลินที่หลับตาลง พลางถอนใจอย่างจนปัญญา
ในที่สุดมันก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดลู่ฉางเซิงถึงคอยดูแลกู่เฮ่อหลินผู้นี้อยู่ไม่น้อย
ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียนในโลกหลิงเฉินนี้ หรือจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียนไปจนถึงขั้นเซียนในโลกเซียน แท้จริงแล้วส่วนใหญ่ล้วนเย็นชาเลือดเย็นเป็นที่สุด
พวกเขามองสรรพชีวิตประหนึ่งมดปลวก ความเป็นความตายล้วนอยู่เพียงในหนึ่งความคิดคำนึงของตน
ทว่ากู่เฮ่อหลินผู้นี้ ในฐานะผู้บำเพ็ญเซียน กลับมีจิตใจบริสุทธิ์ที่พบเห็นได้ยากยิ่ง
หนทางแห่งเส้นทางเซียนนั้นอันตรายคดเคี้ยว ความจริงใจบริสุทธิ์นี้ไม่รู้จริง ๆ ว่ารักษาเอาไว้ได้อย่างไร และยิ่งไม่รู้ว่าจะรักษาไว้ได้จนถึงเมื่อใด……
ลู่ฉางเซิงหันหลังกลับมามองกู่เฮ่อหลิน จากนั้นก็ส่งสัญญาณทางสายตาให้เฒ่าเต่าปราดหนึ่ง