กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หืม?
กษัตริย์แห่งหลีสุ่ยขมวดคิ้ว บรรดาขุนนางก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก
ต่งเกอเห็นดังนั้นจึงชำเลืองดูสีหน้าของกษัตริย์แห่งหลีสุ่ย ใจร้อนขึ้นมาจึงก้าวออกมา ตวัดสายตาใส่เฉินต้าเตาพลางตวาดว่า
“เสี่ยวเฉินเอ๋ย ลานบ้านแห่งเดียวจะมีอะไรที่เข้าไม่ได้เล่า กษัตริย์ประสงค์จะเปิดประชุมยามเช้าที่นี่ก็เป็นเกียรติของเจ้าแล้ว เจ้ายังไม่โดยเร็วถอยออกไปอีกหรือ! อย่าได้สกัดไว้ทางกษัตริย์”
เฉินต้าเตามุ่งไปยังต่งเกอพยักหน้าเพื่อขอบคุณในน้ำใจ จากนั้นยังคงกล่าวด้วยสีหน้ามั่นคงว่า “กษัตริย์ ที่แห่งนี้เข้าไม่ได้”
ต่งเกอชะงักไป ถอนใจแล้วไม่อีกต่อไปกล่าวอะไร
สีหน้าของกษัตริย์แห่งหลีสุ่ยแปรเปลี่ยนชั่วขณะหนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะ พลางมองไปในลานบ้านแล้วเอ่ยถามว่า “เหตุใด?”