ตอนที่ 4 รากฐานพรสวรรค์ของเจ้าใช้ไม่ได้

ครู่หนึ่งต่อมา

เฉินต้าเตาสูดลมหายใจลึก ฝืนบังคับชักกลับสายตา อดทนกล้ำกลืนการเต้นของหัวใจอันรุนแรงแล้วเอ่ยเสียงเบา “พวกเราไปนั่งฝั่งโน้นกันก่อน”

พ่อบ้านกลืนน้ำลายลงคออย่างแหบแห้ง แล้วเดินตามเฉินต้าเตาไปยังที่นั่งฝั่งโน้น รู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ได้ใจร้อนบุ่มบ่าม

เขาเองก็ดูออกจากปฏิกิริยาของเฉินต้าเตาแล้วว่า บุรุษอาภรณ์เขียวผู้มีบุคลิกสง่างามเหนือโลกีย์ผู้นี้ มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเซียนในตำนานจริง ๆ!

ไม่นานนัก ทั้งสองก็เดินมานั่งลงด้วยความประหม่าที่โต๊ะเยื้องด้านข้างของลู่ฉางเซิง จากมุมมองของพวกเขาพอดีมองเห็นเสี้ยวหน้าด้านข้างของลู่ฉางเซิง

………

“คุณลูกค้าทั้งสองท่าน สุราดอกท้อของพวกท่าน เชิญดื่มด่ำตามสบายขอรับ”