กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในตำบลโม่อวี้ ค่อนข้างคึกคัก
แม้ในยามนี้แสงแดดจะแผดเผาแรงกล้า สองฟากฝั่งถนนก็ยังมีพ่อค้าแผงลอยเหงื่อไหลดุจสายฝนคอยส่งเสียงร้องเรียกลูกค้าอยู่ไม่น้อย
ลู่ฉางเซิงไพล่มือเดินเที่ยวอย่างเอื่อยเฉื่อย เดี๋ยวก็หยุดดูแผงลอยนี้ เดี๋ยวก็แวะดูแผงลอยนั้นอยู่เป็นระยะ
ทุกคราที่พ่อค้าแผงลอยตื่นเต้นดีใจนึกว่าการค้ามาเยือน กลับค้นพบว่าบุรุษอาภรณ์เขียวเบื้องหน้าก้าวเดินช้า ๆ ไปยังแผงถัดไปเสียแล้ว……
ซ้ำไปซ้ำมาเช่นนี้
หากมิใช่เพราะบุรุษอาภรณ์เขียวเบื้องหน้ามีบุคลิกสง่างามยอดเยี่ยมไร้เทียมทาน ท่าทางดูมีภูมิหลังไม่ธรรมดา เหล่าพ่อค้าแผงลอยคงชักสีหน้าใส่ไปตั้งนานแล้ว!
มีที่ไหนมาหยอกเล่นแก้เบื่อกับคนอื่นเช่นนี้กัน
ในที่สุด ลู่ฉางเซิงก็เดินเข้าไปในร้านสุราเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง