ตอนที่ 2 เพิ่งมาถึงโม่อวี้

ยามจื่อเพิ่งผ่านพ้น

ลู่ฉางเซิงก็มาถึงนอกหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

เวลานี้ในหมู่บ้านส่วนใหญ่ดับไฟพักผ่อนกันแล้ว ทว่ายังมีไม่กี่ครัวเรือนที่ยังจุดตะเกียงสว่างอยู่

หมู่บ้านแห่งนี้อยู่ห่างจากเทือกเขาไม่ไกลนักจริง ๆ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ลู่ฉางเซิงจึงก้าวเข้าสู่หมู่บ้าน รูปร่างวูบหนึ่งก็มาถึงหน้าบ้านหลังหนึ่งที่ยังเปิดไฟสว่าง แล้วเคาะประตูแผ่วเบา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าเป็นจังหวะชะงัก ๆ ดังขึ้นในบ้าน ไม่นานนักเสียง "เอี๊ยด" ดังขึ้น ประตูก็ถูกเปิดออก

หญิงชราผู้มีดวงตาไร้ประกายผู้หนึ่งปรากฏสู่เปลือกตาของลู่ฉางเซิง

ยังไม่ทันที่หญิงชราจะเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ ลู่ฉางเซิงก็แย้มยิ้มพลางกล่าวเบา ๆ ว่า "ท่านผู้เฒ่า ผ่านยามจื่อไปแล้ว มีคนมาเคาะประตู ท่านไม่ถามไถ่สักคำก็เปิดประตูตรง ๆ ไม่กลัวว่าจะเป็นคนร้ายหรือ?"