0176

⬢⬢⬢

ตอนที่ 176 รอฉันเติบโต

เสิ่นป๋อจวิ้นพยักหน้ารับคำของหลินอวี้จู๋แล้วกล่าวว่า “ถ้าไม่ได้ทำอาหารกินเองที่บ้าน ก็ไม่ต้องใส่ใจเรื่องพวกนี้ อากาศหนาวแบบนี้ ถ้ามือเปียกน้ำง่ายจะเกิดอาการมือแข็ง ถ้าเป็นแผลน้ำค้างแข็งขึ้นมาจะลำบากเอา”

หลินอวี้จู๋เห็นด้วยกับคำพูดของสหายเหล่าเสิ่นอย่างยิ่ง จึงจัดการดื่มซุปแป้งก้อนที่เหลือจนหมดในรวดเดียว

เสิ่นป๋อจวิ้นได้ยินเสียงจึงลุกขึ้นไปรับถ้วย เขาถือโอกาสนี้ล้างให้เสียเลย

หลินอวี้จู๋กลับยื่นให้อีกฝ่ายอย่างเป็นธรรมชาติพอสมควร แต่พอส่งมอบเสร็จถึงค่อยรู้สึกเขินอายขึ้นมานิดหน่อย

หลินอวี้จู๋ส่งถ้วยไปให้อย่างเป็นธรรมชาติ แต่พอส่งไปแล้วกลับรู้สึกเกรงใจขึ้นมานิดๆ รู้สึกเหมือนใช้แรงงานคนฟรี

แต่เพราะหน้าหนาจนชินไปแล้ว เลยไม่ต่างกันเท่าไหร่กับเรื่องแค่นี้