0175

⬢⬢⬢

ตอนที่ 175 หัวสิงโตขนาดเท่ากำมือ

การที่หลินอวี้จู๋เป็นหวัดนั้น เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงจริง ๆ

หลี่เซี่ยงหว่านและหวังเสี่ยวเหมยเห็นนางเป็นเช่นนี้ จึงคิดว่าควรจะอยู่เป็นเพื่อนดีไหม

พอดีกับที่หลี่เซี่ยงเป่ยและหวังหยางเข็นจักรยานมาถึง

หลินอวี้จู๋ยังคงห่มผ้าห่มอยู่ นางโบกมือให้ทั้งสองคนแล้วพูดว่า “พวกคุณไปเถอะ แค่เป็นหวัดนิดหน่อย นอนพักเดี๋ยวก็หาย ไม่ต้องห่วงฉันหรอก”

เห็นหลี่เซี่ยงเป่ยพวกเขาใกล้เข้ามาแล้ว หลินอวี้จู๋จึงไม่มัวโอ้เอ้กับทั้งสองคนอีก “เอาล่ะ ฉันจะปิดประตูแล้ว อากาศหนาวจะแย่”

จากนั้นนางก็ปิดประตูลงอย่างฉับไวทันที

หลี่เซี่ยงเป่ยและหวังหยางชะงักไปเล็กน้อย รู้สึกงุนงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก