0177

⬢⬢⬢

ตอนที่ 177 พี่เสิ่น ผมขอโทษด้วย

หลังจากที่หลินอวี้จู๋แสดงท่าทีรักมากจนกลายเป็นแค้นมากออกมา หวังเสี่ยวเหมยก็รู้สึกว่าหัวสมองของตัวเองตามไม่ทันขึ้นมาทันที

นางถามอย่างงงๆ ว่า “ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่ายังบอกอยู่เหรอว่า... ที่เกี่ยวกับผ้าพันคอผืนนั้น...”

ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

หลินอวี้จู๋ทำท่าทางไม่อยากจะพูดถึง ขาดเพียงแค่การร้องไห้ฟูมฟายเท่านั้น

นางปิดหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอุดอู้ว่า “วันนี้เขามาที่นี่ ฉันเลยถามเขาไปเหมือนล้อเล่นว่า ใส่ใจฉันมากขนาดนี้ ชอบฉันหรือเปล่า

ผลปรากฏว่า เขาบอกว่า...” หลินอวี้จู๋กุมหน้าอก สีหน้าดูอัดอั้นตันใจ

หลี่เซี่ยงหว่านและหวังเสี่ยวเหมยเบิ่งตากว้างฟังอยู่ ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากพูดสักคำ ทำได้เพียงรอให้อีกฝ่ายพูดสิ่งที่เหลือออกมา