เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 342
เธอไม่เห็นแม้แต่เงาของเงิน เงินหายไปแล้วจะอธิบายอะไรได้? อีกฝ่ายไม่อยากให้เงิน หรือไม่ก็ใช้เงินหมดไปนานแล้ว
จ้าวต้าเอ๋อคอยมองอยู่ข้าง ๆ คอยปลอบอยู่ด้วย ในใจเธอก็รู้สึกแย่ ทุกข์ใจที่เฉิงจิ่นเซียงต้องทนความอยุติธรรม ทุกครั้งที่หวังกุ้ยเซียงกลั่นแกล้งเฉิงจิ่นเซียง จ้าวเถี่ยเซิงจะเข้าข้างหวังกุ้ยเซียงเสมอ ทำร้ายจิตใจเฉิงจิ่นเซียงจนยับเยิน
แต่ครั้งนี้จ้าวต้าเอ๋อไม่เข้าไปยุ่ง ไม่ได้ช่วยพูด เธอคิดว่าบางเรื่องต้องให้เฉิงจิ่นเซียงได้ลองด้วยตัวเอง พอชนกำแพงจนหัวโขกแล้วก็จะเลิกมีความหวังกับจ้าวเถี่ยเซิง ต่อไปก็จะไม่เจ็บปวดกับเรื่องนี้อีก
สิ่งที่จ้าวเถี่ยเซิงฟังเข้าหูมีเพียงประโยคที่เฉิงจิ่นเซียงบอกว่าถอดกำไลทองออกได้เท่านั้น ไม่ได้ยินสิ่งที่เฉิงจิ่นเซียงพูดหลังจากนั้นเลยแม้แต่คำเดียว
เขาคิดว่าขอเพียงเอากำไลทองให้จ้าวชุนฉิน รอให้น้องสาวตัวเองเอาเงินมาคืน ทุกอย่างก็จะจบลงได้ จิ่นเซียงก็จะไม่โกรธขนาดนี้ ที่ตอนนี้กลายเป็นเรื่องวุ่นวายทั้งหมดก็เพราะเฉิงจิ่นเซียงตามไล่ถามมากเกินไป ต้องเห็นเงินถึงจะยอมมอบกำไลทองออกมา
หวังกุ้ยเซียงผลักจ้าวเถี่ยเซิง “ยังไม่รีบไปอีก ไปเอากำไลทองของน้องสาวแกกลับมาให้ได้”