เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 343
“ด่ากันอยู่ตลอด จะกดขี่เธอ สั่งให้เธอทำนู่นทำนี่ ก็เพราะเธอไม่มีลูกชายงั้นหรือ? แต่จ้าวเถี่ยเซิงคนนี้ไม่เคยรังเกียจเธอเลย ลูกสาวเป็นอะไรไป ลูกสาวก็เลี้ยงดูฉันยามแก่ได้เหมือนกัน”
“จิ่นเซียงก็ดีกับฉันมาก ตลอดหลายปีมานี้ดูแลฉันอย่างดีทุกอย่าง เป็นฉันที่ผิดต่อเธอ ให้ชีวิตที่ดีกับเธอไม่ได้ แม้แต่จะสร้างบ้านใหม่ก็ยังไม่มีความสามารถ เดือนนี้ฉันตามหาเฉิงจิ่นเซียงตลอด อยากให้เธอกลับมาอยู่ตระกูลจ้าวใช้ชีวิตร่วมกับฉัน แต่คุณขัดขวางซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม่ คุณเห็นฉันเป็นลูกจริงหรือเปล่า? ตอนพี่ชายใหญ่สร้างบ้านใหม่คุณออกเงินให้ ตอนน้องชายแต่งงานคุณให้เขาอยู่บ้านอิฐมุงกระเบื้องของที่บ้าน มีแต่ฉันคนที่สองคนนี้ที่ต้องอยู่ห้องเก็บของหนาวๆ ผุๆ แม่ บอกฉันมาสิ คุณเห็นฉันเป็นลูกจริงไหม?”
ในใจจ้าวเถี่ยเซิงเต็มไปด้วยความน้อยใจ เขามองสีหน้าหลบเลี่ยงของหวังกุ้ยเซียง ตาแดงถามว่า “แม่ ตอบผมมา”
หวังกุ้ยเซียงถูกถามจนรำคาญ เธอโบกมืออย่างหงุดหงิด “ถ้าแกมาหาเรื่องฉันเพราะผู้หญิงคนนั้น ก็ไสหัวไปซะ ฉันเห็นหน้าแกตอนนี้ก็รำคาญ!”