0286

⬢⬢⬢

ตอนที่ 287

ไช่เสี่ยวเฟิ่งอธิบายให้จ้าวต้าเอ๋อฟังต่อ “ท่านนั้นคือผู้อำนวยการโรงเรียนประถมในอำเภอของเรา ชื่อเกาหย่งเฉียง”

อีกท่านหนึ่งแต่งตัวเรียบร้อยกว่าเล็กน้อย ผ้าของเสื้อผ้าเห็นแวบเดียวก็รู้ว่าดีมาก แต่ท่าทีเป็นกันเอง เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “เด็กคนนี้เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าอนาคตไกล อนาคตสดใสจริง ๆ”

ไช่เสี่ยวเฟิ่งแนะนำให้จ้าวต้าเอ๋อรู้จัก “ท่านนั้นชื่อจั๋วจวิน เป็นเจ้านายโรงงานเสื้อผ้า เริ่มจากศูนย์ เก่งมาก”

ฟังไช่เสี่ยวเฟิ่งพูดจบ จ้าวต้าเอ๋อยิ้มหวานให้ทั้งสี่คน แล้วเรียกทีละคน “สวัสดีค่ะคุณหลิวเจี้ยนกั๋ว คุณหลิวเจี้ยนจวิน คุณเกาหย่งเฉียง คุณจั๋วจวิน”

ท่าทีนี้ทำให้ทั้งสี่หัวเราะขึ้นมา หลิวเจี้ยนจวินยิ้มพูด “หนูน้อย เธอสุภาพเกินไปแล้ว เรียกเราว่าลุงกันง่าย ๆ แบบนี้ ไม่ต้องหรอก พวกเรามาคุยธุรกิจกันครั้งนี้ ไม่ต้องสนพิธีรีตองมากขนาดนั้น”

หลิวเจี้ยนจวินตัวเตี้ยอ้วน พูดจาเปิดเผยตรงไปตรงมา ส่วนขว่างโส่วอี้ที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้มแล้วพูดกับจ้าวต้าเอ๋อ “ต้าเอ๋อ เธอเรียกทั้งสี่คนว่าลุงแล้ว แล้วฉันล่ะ”

จ้าวต้าเอ๋อได้ยินก็ยิ้มแล้วพูด “ก็หนูยังไม่ได้รีบเรียกไงคะ หลานชายคนโตของฉันที่รัก”

หน้าขว่างโส่วอี้เก้อไปทันที...