0287

⬢⬢⬢

ตอนที่ 288

เมื่อคิดได้เช่นนี้ จ้าวต้าเอ๋อก็เกิดความคิดที่จะทำโรงงานน้ำขึ้นมา ผลิตเป็นน้ำแร่ขายให้คนมากขึ้น

แต่นั่นก็เป็นเรื่องของภายหลัง เงินต้องค่อย ๆ หา ทางต้องค่อย ๆ เดิน รีบร้อนไม่ได้ สุภาษิตว่าใจร้อนกินเต้าหู้ร้อนไม่ได้ จ้าวต้าเอ๋อไม่อยากก้าวกระโดดครั้งใหญ่ในทีเดียวแบบนั้น มันเสี่ยงที่จะสะบักสะบอมได้ง่าย ๆ

สำหรับคนที่เตือนตน จ้าวต้าเอ๋อเอ่ยขอบคุณจั๋วจวินด้วยท่าทีจริงใจ “ลุงจั๋วจวิน ขอบคุณที่เตือนนะคะ”

จั๋วจวินส่ายหน้า รู้สึกว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร “อย่าพูดแบบนั้นเลย จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ได้ทำอะไร แถมฉันยังรู้สึกว่าหนูมีพรสวรรค์ด้านการค้าขาย อนาคตต้องประสบความสำเร็จมากกว่าฉันแน่นอน”

ต้นกล้าดี ๆ แบบนี้ ถ้าเป็นลูกสาวของตัวเอง เขาจะต้องฝึกฝนอย่างดีแน่

ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่จ้าวต้าเอ๋อก็จดจำไว้ขึ้นใจ ถ้าเธอทำโรงงานน้ำสำเร็จ เธอก็ติดหนี้บุญคุณจั๋วจวินหนึ่งครั้ง

หลังกินข้าวมื้อนี้จบ ตามปกติก็ควรกลับแล้ว แต่จ้าวต้าเอ๋ออยากเดินเล่นแถวตัวอำเภอ มาก็มาแล้ว แถมยังหาเงินได้มากขนาดนั้น จ้าวต้าเอ๋อจึงอยากซื้อของฝากกลับไปให้คนที่บ้าน

เสี่ยงจื่อกับไช่เสี่ยวเฟิ่งยกมือเห็นด้วยทั้งคู่ พวกเขาเพิ่งได้เงินเดือน ก็อยากซื้อของในเมืองเหมือนกัน