เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 240 พี่น้องตระกูลซือหม่า
เมื่อซือหม่า สามพี่น้องได้ฟังชาวบ้านระบายความร้อนรนที่อยากกำจัดหมาป่าให้สิ้นซาก ก็รู้สึกเลือดพล่านขึ้นมาทันที
ซือหม่า ต้าพ้าวเอ่ยว่า "งั้นเราก็ขึ้นเขาไปยิงหมาป่าให้ตายกันเลย ให้ชาวบ้านได้อยู่อย่างสบายใจ"
ซือหม่า เอ้อร์พ้าวกับซือหม่า ซานพ้าวก็กระเหี้ยนกระหือรือ ท่าทางราวกับจะจองเวรจองกรรมกับหมาป่าให้รู้แล้วรู้รอด
จ้าวต้าเอ๋อใจเสียขึ้นมา: ฮึ... ทำไมดูท่าทางสามคนนี้ไม่ค่อยฉลาดเท่าไรเลย?
"ใจเย็น ๆ ก่อน ทั้งสามท่านมาจากไกล เชิญไปกินข้าวที่บ้านเราก่อน ให้ร่างกายอุ่นเสียก่อน แล้วค่อยมาดูกันว่าจริง ๆ จะจัดการยังไง" จ้าวถิงหมิงเอ่ย
ผู้อำนวยการเมิ่งเห็นว่าเรื่องใกล้จะเรียบร้อยแล้วก็ไม่มีอะไรต้องทำต่อ จึงเอ่ยว่า "เหล่าจ้าว ผมไปก่อนนะ เดี๋ยวยังมีประชุมต้องเข้าร่วม ผมไม่รบกวนอยู่ต่อแล้ว ฝากความคิดถึงถึงพี่สะใภ้ด้วย สามท่านนี้ฝากไว้กับคุณเลยนะเหล่าจ้าว มีอะไรก็โทรไปที่ตำบล"
"กินข้าวด้วยกันก่อนค่อยกลับก็ได้นะ?" จ้าวถิงหมิงเอ่ยอย่างสุภาพ
ยังไงก็ต้องเลี้ยงข้าวสามคน กับเลี้ยงข้าวสี่คน ก็คงไม่ต่างกันมากนัก...