เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 239
“งั้นฉันไปดูด้วยได้ไหม?” จ้าวต้าเอ๋อถามอย่างหยั่งเชิง
“เจ้าไปทำอะไรด้วย? อยู่บ้านไปเถอะ ข้าไปรับรองพวกนั้นเอง จากนั้นก็จัดที่พัก ที่กินข้าวให้พวกเขา บ่ายยังต้องไปคอยดูที่บ้านเถี่ยจู้ อีกแล้ว ไอ้พวกช่างไม้พวกนั้นก็หมาไม่แดกจริงๆ ไม่ยอมทำงานดีๆ นี่ทำให้ข้าโมโหขนาดนี้... พวกมันเอาแต่เฉื่อยชา ถ้าไม่ได้เรื่อง สามวันก็ยังทำโลงศพใบนั้นไม่เสร็จ โมโหจริงๆ” จ้าวถิงหมิงโกรธจนทนไม่ไหว
จ้าวถิงหมิงพอคิดถึงเรื่องนี้ก็โกรธจนอยากตาย กว่าจะหาช่างไม้มาได้ตั้งไม่กี่คน แต่ละคนช่างมีเล่ห์เหลี่ยมหลบหลีกกันเสียจริง
เจตนาเดิมของจ้าวถิงหมิงก็คืออยากจัดการเรื่องของจ้าวเถี่ยจู้ให้เสร็จเร็วๆ จะได้ไม่ต้องวุ่นวายทุกวัน ยิ่งจัดการเสร็จเร็วเท่าไรก็ยิ่งสบายใจเท่านั้น
เขาจึงหาช่างไม้มาสามคน เดิมทีคิดว่าวันหนึ่งคืนหนึ่งก็คงทำเสร็จ ตอนนี้เห็นชัดว่ายากเกินไปแล้ว
ตลอดทั้งเช้า ไอ้พวก “เซียนใหญ่” เหล่านั้น ขนาดขนาดยังตกลงกันไม่ได้
เดี๋ยวก็บอกว่าสองเมตรยี่สิบห้าดี เดี๋ยวก็บอกว่าสองเมตรสิบแปดดี พอถึงความกว้างก็มีเรื่องอีก แต่เดิมความกว้างคือด้านล่างแปดสิบ ด้านบนเก้าสิบหก ขนาดนี้ตายตัว แต่จ้าวเถี่ยจู้อ้วนขึ้นนิดหน่อย ใสไม่ลง ก็ต้องเพิ่มขนาด พอด้านล่างเพิ่มไปไม่กี่นิ้ว ด้านบนพวกนี้ก็ทะเลาะกันขึ้นมา จัดการไม่ถูกเลย...