0240

⬢⬢⬢

ตอนที่ 241

เหล้าขาวเกาเหลียงหนึ่งถ้วยกลืนลงท้อง คำพูดของซือหม่า ต้าพ้าวกับจ้าวถิงหมิงก็เริ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เหล้าขาวเกาเหลียงนี้ดีกรีสี่สิบแปดดีกรี ถือว่าไม่ใช่สุราขาวคุณภาพต่ำ แต่จ้าวต้าเอ๋อรู้ดีว่าปกติแล้วอาคนที่สามของตัวเองดูถูกเหล้าบรรจุขวดแบบนี้มาก จ้าวเถี่ยกังดื่มเหล้า ถ้าไม่ถึงห้าสิบแปดดีกรีเขาจะไม่แตะเลย อย่างต่ำต้องหกสิบห้าดีกรี เจ็ดสิบกว่าดีกรีถึงจะพอดี ยิ่งเหล้าแรงเขายิ่งชอบ ตามคำของจ้าวเหล่าซาน: เหล้าขาวเกาเหลียงน่ะ ส่วนใหญ่เจือน้ำ...บอกว่าสี่สิบแปดดีกรี ที่จริงสามสิบดีกรีก็ยังไม่มี

แต่สำหรับซือหม่า ต้าพ้าวกับจ้าวถิงหมิงแล้ว กระดกหมดถ้วยใหญ่ในอึกเดียวยังถือว่าเยอะไปหน่อยอยู่ดี

สองคนนี้คุยกันจากใต้เขาจรดเหนือทะเล จากยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น จากตำนานผานกู่แยกฟ้าสร้างดิน จนถึงอันลู่ซานกบฏต่อราชวงศ์ถัง จากยุคเฉิงฮว่าถางป่า ไปจนถึงกองทัพชิงเข้ายึดแผ่นดินกลาง

สุดท้ายก็วกกลับมาที่ปืนแก๊ปกระบอกนี้ของซือหม่า ต้าพ้าว

“พี่ชาย ผมบอกให้นะ ปืนแก๊ปของผมกระบอกนี้ ไม่ใช่ปืนแก๊ปธรรมดา” ซือหม่า ต้าพ้าวเริ่มไม่เรียกจ้าวถิงหมิงว่าจ้าวแก่แล้ว เปลี่ยนเป็นพี่ชายแทน “ปืนแก๊ปนี้มีอายุเป็นร้อยปีแล้ว ปู่ทวดของผมใช้ปืนกระบอกนี้ เมื่อก่อนเคยยิงหมีดำด้วยนะ แต่ทว่า...”

จ้าวถิงหมิง:“แต่ทว่าอะไร?”