0220

⬢⬢⬢

ตอนที่ 221

"พ่อครับ หรือจะวางไว้ที่หัวเตียงคั่ง จุดฟืนเพิ่มหน่อย อังไว้สักสองวันก็คงหาย" จ้าวเถี่ยกังเสนอ แล้วเขาก็พูดขึ้นมาอย่างจงใจบ้างไม่จงใจบ้างว่า "ก็จับห่านไม่ได้สักตัว แม่จะสรุปได้ยังไงว่าห่านเป็นตัวการ?"

หวังกุ้ยเซียงขมวดคิ้วทันที "ไม่ใช่จ้าวต้าเอ๋อทำ? งั้นก็ต้องเป็นไอ้เด็กไม่เอาไหนจ้าวหย่งปัวที่อยู่ในห้องนั้นของแกทำสิ"

จ้าวเถี่ยกังยิ่งอึดอัดขึ้นไปอีก ได้แต่ยิ้มแหย ๆ เกินจำเป็นที่จะไปกลบเกลื่อนให้ต้าเอ๋อ บ้านนี้มีกับระเบิดอยู่เต็มไปหมด

"เมื่อวานหย่งปัวดื้อจริง แต่เขาก็... ก็..."

พอเถอะ จ้าวเถี่ยกังแต่งต่อแทบไม่ออกแล้ว จริง ๆ แล้วจ้าวหย่งปัวก็ไม่ได้เป็นคนดีอะไรนักหรอก...

งานนี้ถ้าไม่ใช่จ้าวต้าเอ๋อทำ ก็เกือบจะแน่นอนว่าจ้าวหย่งปัวเป็นคนทำ

ยังไงในตระกูลจ้าว "ลูกหลานอกตัญญู" ก็มีอยู่เยอะพอสมควร

"ไม่มีใครดีสักคน" หวังกุ้ยเซียงพูดอย่างนั้น แต่เธอก็ยังรักหลาน "หย่งปัวยังเด็ก ดื้อ แก๊งจื่อ แกก็พูดกับเขาบ่อย ๆ หน่อย อย่าดื้ออย่างนี้ ทำโอ่งเก็บน้ำแตก ไม่มีอะไรนอกจากนั้น แต่ยังต้องเสียเงินสามสิบกว่าหยวนไปซื้อใหม่ไม่ใช่หรือ? พ่อกับแม่แก ไหนจะมีเงินสามสิบหยวนเหลือให้ใช้ง่าย ๆ"