0219

⬢⬢⬢

ตอนที่ 220

พอได้ยินจ้าวเถี่ยชิงก็หัวเราะขึ้นมา “ไม่เป็นไร พวกเขามีกันไปหลายคน ตอนนี้ใกล้ออกตรุษจีนแล้ว ก็เลยจับปลามากินกัน ปรับปรุงอาหารการกินสักหน่อย ตอนนี้ไก่ตัวเล็กๆ แม้จะไม่มีเรื่องอะไรแล้ว แต่ก็ไม่มีใครกล้ากินกันสักเท่าไร ก็เลยออกไปหาปลากันสักหน่อย คนเยอะ ไหล่ใดก็กลัว”

จ้าวต้าเอ๋อเองก็อดพยักหน้าไม่ได้

สมัยนี้ชีวิตไม่ง่าย แค่จะแก้ปัญหาปากท้องให้อิ่มก็ยากลำบากมากแล้ว จะกินให้ดีสักหน่อยยิ่งยากเย็นเข้าไปใหญ่

ตอนนี้แม้จะใกล้เข้าสู่ปี 1991 แล้วก็ตาม แต่กว่าที่ระบบเศรษฐกิจตลาดจะเปิดกว้างอย่างเต็มที่ ก็แค่วนเป็นวงเล็กๆ คำปราศรัยตรวจราชการภาคใต้ยังต้องรออีกกว่าปี

อย่างที่อยู่ของจ้าวต้าเอ๋อ ตลาดนัดมีอยู่แล้ว คนซื้อคนขายก็เริ่มมีมากขึ้น แต่ที่ดินยังไม่เข้าสู่ระบบจัดสรรผลผลิตถึงครัวเรือน ของพิเศษบางอย่างก็ยังไม่ได้วางขาย

ปลาน่ะซื้อได้ แต่ถ้าจับปลาไนตัวใหญ่ได้สักสองสามตัวมาทำกินตอนตรุษจีนได้ ก็ย่อมดีกว่าอยู่แล้ว

ชีวิตของทุกครอบครัวยังห่างไกลจากระดับอยู่ดีกินดี ครอบครัวที่กินเนื้อได้ทุกมื้อในยุคนี้แทบไม่มี เนื้อที่กินได้หลักๆ ก็มีแต่หมูกับปลา

ประเพณีทางเหนือหลายอย่างไม่เหมือนทางใต้