เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 222
หลิวเสี่ยวชุนเห็นจ้าวเถี่ยกังเดินเข้ามาเช่นกัน จึงเอ่ยอย่างไม่เกรงใจว่า “โอ๊ย พี่เขยรองมาแล้ว เร็วเข้า ๆ...”
คำที่อยู่ปากของหลิวเสี่ยวชุนพูดไปได้แค่ครึ่งก็หยุดชะงัก
ปกติแล้วควรจะเชิญจ้าวเถี่ยกังเข้าไปนั่งในบ้าน แต่บ้านหลังนี้ ไม่นั่งจะดีกว่า
เพื่อเลี่ยงความกระอักกระอ่วน
หลิวเสี่ยวชุนเป็นคนไม่มีเล่ห์เหลี่ยม อัธยาศัยตรงไปตรงมา นอกจากชอบคุยโวโอ้อวดแล้ว แทบไม่มีข้อเสียใหญ่โตอะไร
หลิวเสี่ยวชุนกระโดดลงจากรถ เปลี่ยนคำพูดว่า “พี่เขยรอง มีธุระอะไรถึงมาได้? พี่สาวคนรองของผมอยู่นะ... คือพี่สาวคนรองของผมบอกว่า ถ้าพี่มา จะไม่ให้เข้าบ้าน”
อันที่จริง จางชุ่ยหลานไม่เคยพูดแบบนี้เลย เพียงแต่หลิวเสี่ยวชุนกลัวจะกระอักกระอ่วน บ้านจนเกินไป กลัวจ้าวเถี่ยกังจะดูถูก จึงพูดออกมาแบบนั้น
จางชุ่ยหลานรู้สึกราวกับลางสังหรณ์ว่ามีคนมา จึงลุกจากผ้าห่มเก่า ๆ เดินไปที่ประตูบ้าน แอบมองออกไปทางรอยแยกของประตู