0215

⬢⬢⬢

ตอนที่ 216

“ก็ประมาณนั้นแหละ ยังไงก็ต้องรีบเก็บแล้วก็รีบหนี... ไม่งั้นถ้าเขาเห็นคนเฝ้าอยู่ พอเห็นแกเก็บเขาก็ไม่ให้เก็บ” ซุนเสี่ยวเสียถอนหายใจ “ตอนกลางคืนไม่ได้นะ ตรงโค้งแม่น้ำมีน้ำ ฉันว่ายน้ำไม่เป็น ไม่งั้นก็ไปตอนกลางคืน เก็บได้ทั้งคืนเลย”

ทางตะวันตกของหมู่บ้านตงไถจื่อมีแม่น้ำสายหนึ่งชื่อแม่น้ำหลิวซา

ผิวน้ำกว้างมาก แต่น้ำตื้นมาก จะว่าเป็นแม่น้ำก็ไม่เชิง จะเรียกว่าบึงน้ำไหลก็ได้ ได้ยินว่าเมื่อก่อนน้ำลึกมาก ต่อมาหลายปีนี้แห้งแล้ง น้ำเลยตื้นมาก

เลยแม่น้ำหลิวซาไปก็เป็นเรือนเพาะชำ เรือนเพาะชำมีที่ดินเยอะ ปลูกพืช ปลูกต้นไม้ ปลูกดอกไม้และพืชพรรณโน่นนี่ สรุปว่าพวกเขาดูเหมือนจะทำวิจัยอะไรสักอย่าง อะไรก็ปลูกไปหมด

ฝ้ายที่ซุนเสี่ยวเสียขโมยมา ส่วนใหญ่แล้วน่าจะเป็นของที่ทางเรือนเพาะชำเพาะพันธุ์ไว้ใช้

แต่ไม่ว่าจะเพาะพันธุ์หรือปลูกฝ้ายจริง ๆ ก็เพื่อให้ชาวบ้านมีเสื้อผ้าอบอุ่นใส่ ซุนเสี่ยวเสียก็เป็นชาวบ้านคนหนึ่ง แต่ก่อนเธอก็ใส่เสื้อผ้าอบอุ่น ห่มผ้าหนาอบอุ่น...

ก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรนัก

แค่ผิดกฎหมายนิดหน่อย