เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 215
จ้าวต้าเอ๋อไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนจริง ๆ ชาติก่อนก็ไม่เคยได้ยิน
แม้นิยายหลายเรื่องจะบอกว่าช่วงยุคแปดสิบเก้าสิบ การขึ้นเขาล่าสัตว์แล้วร่ำรวยนั้นมีจริง แต่จ้าวต้าเอ๋อรู้ดีว่านั่นเป็นแค่การหลอกคนอ่านมือใหม่
เรื่องนี้ทำให้ต้องพูดถึงสาเหตุที่ทางเหนือสร้างแนวป้องกันป่าไม้ซานเป่ย เพราะในยุคนี้หลายพื้นที่มีแต่ภูเขาหัวโล้น ต้องปลูกต้นไม้ภายหลังถึงจะขึ้นมา เนินเขาทางเหนือส่วนใหญ่เป็นภูเขาหิน ไม่มีต้นไม้เอาซะเลย
อีกทั้งสามัญสำนึกพื้น ๆ ทุกคนก็รู้ ที่ไหนมีคน ที่นั่นก็มีการทำลาย มีแต่ที่คนเข้าไม่ถึง มีภูเขามีน้ำ มีสัตว์ป่า
ที่ที่คนอยู่อาศัยโดยพื้นฐานไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
แต่ก่อนที่ยังไม่พัฒนา เป่ยต้าฮวงมีเนื้อวุ่นให้ตีจนเมื่อย มีปลาให้ตักด้วยกระบัง ไก่ป่าบินลงหม้อข้าว มาถึงยุคเก้าสิบของแบบนี้ก็หายากมากแล้ว มาถึงยุคหลัง ๆ แม้แต่คนภาคใต้ตัวเล็ก ๆ ที่ไปเที่ยว ก็มีกี่คนที่เคยเห็นสัตว์ป่า
จ้าวต้าเอ๋อคุ้นเคยกับแถบบ้านเกิดนี้เป็นพิเศษ และไม่เคยได้ยินเรื่องหมาป่ามาก่อนจริง ๆ
แถวนี้ปกติเรียกหมาป่าว่า ไล่ได่ สองคำนี้พิเศษมาก พิมพ์ออกมาไม่ได้ เลยต้องใช้คำว่าหมาป่าแทนถึงจะฟังขัด ๆ แค่ไหนก็ตาม