เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 217
จ้าวเถี่ยกังหน้าซีดเหลือง รีบลุกพรวดขึ้นมา “ไม่ต้องๆ ไม่ตายหรอก แค่แผลเล็กน้อย ไม่ต้องพัน”
จ้าวต้าเอ๋อตวาดใส่ “อย่าขัดก่อนสิ ฉันว่าพวกพี่ๆ กับปู่ฉันนี่เหมือนกันเลย ปากแข็งไม่ยอมใคร อาสาม ทำตัวดีๆ พันแผลซะ”
จ้าวเถี่ยกังจนใจ ต้องยอมให้จ้าวเถี่ยเซิงใช้ผ้าจากเสื้อกั๊กพันแผลตรงใกล้ข้อพับเข่าแล้วรัดให้แน่น
แต่เลือดก็ยังไหลอยู่ดี
จ้าวต้าเอ๋อช่วยกดเส้นเลือดสองข้างไว้ เลือดถึงหยุดไหล
“ต้องกลับบ้านแล้ว ไม่งั้นไม่ไหว!” จ้าวต้าเอ๋อพูดอย่างร้อนใจ “หรือไม่ก็ไปที่คลินิกให้เย็บสองเข็มก่อน ปากแผลไม่ใหญ่แต่ลึก ฉันเห็นกระดูกสีขาวโผล่แล้ว”
“ไม่เป็นไร” จ้าวเถี่ยกังควักกระเป๋าอยู่นานก็ไม่เจอบุหรี่ จากนั้นถามจ้าวเถี่ยเซิง “พี่รอง ให้บุหรี่ฉันมวนนึง”
จ้าวเถี่ยเซิงขมวดคิ้วแน่น ดุว่า “ตอนนี้ยังมีอารมณ์สูบบุหรี่อีก แผลไม่หนัก เธอกลับไปก่อนเถอะ ฉันจะไปหาเถี่ยชิงเอง”