0177

⬢⬢⬢

ตอนที่ 178

“โรคระบาดไก่พวกนี้ติดต่อกันได้ง่ายมาก ไม่นานไก่เป็ดห่านทั้งลานบ้านก็ติดเชื้อกันหมด แถมไก่เป็ดห่านที่เราซื้อมาก็มักไม่ขังไว้ ปล่อยไว้ในสวนหลังบ้านให้ไก่เป็ดห่านวิ่งกันไปทั่ว พอไปสัมผัสกับไก่เป็ดห่านของเพื่อนบ้านข้างๆ โรคระบาดไก่ก็แพร่ไปติดข้างบ้าน ขอบเขตโรคระบาดขยายออกไป ไก่เป็ดห่านที่เพื่อนบ้านเลี้ยงก็ติดเชื้อ พอไปสัมผัสกับไก่เป็ดห่านของข้างบ้านของข้างบ้านอีก ไม่นานไก่เป็ดห่านทั้งหมู่บ้านก็ติดโรคระบาดไก่กันหมด

พวกคุณเลี้ยงกันแค่สามห้าตัวก็ไม่ถือสา คิดว่าของพวกนี้ไม่เกี่ยวกับตัวเอง อย่างมากก็แค่ไก่เป็ดห่านตายไปสักสองสามตัว แต่ในหมู่บ้านเรายังมีอีกหลายครัวเรือนที่เลี้ยงไก่เป็ดห่านเป็นอาชีพหลัก ความเสียหายไม่ใช่แค่เรื่องธรรมดาแน่”

จ้าวถิงหมิงพูดทุกคำล้วนมีเหตุผล “ยิ่งไปกว่านั้น ผมแค่ขอไม่ให้พวกคุณไปซื้อไก่เป็ดห่านที่จวี่เหรินจ่างจื่อเท่านั้น หากพวกคุณซื้อไก่เป็ดห่านที่แข็งแรงดี ไม่ได้ติดโรคระบาดไก่กลับมาได้ ก็ซื้อกลับมาได้ ความเสียหายในหมู่บ้านเราก็จะเหลือน้อยที่สุด และไม่เกิดสถานการณ์ที่ทุกครัวเรือนเลี้ยงไก่เป็ดห่านติดโรคระบาดไก่กันหมด กินไม่ได้แล้วก็ต้องโยนทิ้ง พวกคุณยังมีอะไรที่รับไม่ได้อีก”

ใจของบางคนเริ่มสั่นคลอนแล้ว หลายคนพูดขึ้น