0178

⬢⬢⬢

ตอนที่ 179

จ้าวถิงหมิงคำรามใส่เฉียนปินหลายครั้ง เฉียนปินตกใจจนตัวอ่อนทรุดลงคุกเข่าต่อหน้าจ้าวถิงหมิงโดยตรง แต่เฉียนปินก็เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับหน้าตาเป็นอย่างมาก เขาพูดตะกุกตะกักว่า "ฉัน...ฉันจะไปฟังนายทำไม นายบอกให้ฉันพนันฉันก็ต้องพนันงั้นเหรอ นายเป็นใครของฉัน ฉันจะไปฟังนายทำไม อีกอย่างฉันก็แค่พูดความจริง ผู้ใหญ่บ้านตื่นเต้นอะไรนักหนา หรือว่านายถูกฉันพูดถูกจุดจนอับอายเลยโมโหเป็นแบบนี้"

พอพูดถึงตอนหลัง เฉียนปินยิ่งพูดยิ่งมีที่ยืน ยังไงเขาก็มีเหตุผล เขากลัวอะไร!

ท่าทีปากแข็งไม่ยอมรับของเฉียนปินทำให้จ้าวถิงหมิงยิ่งโกรธขึ้นไปอีก เขาไม่ยอมอัดอั้นตัวเองเลย เงื้อหมัดตรงเข้าชกหน้าเฉียนปิน

พร้อมกับเสียงร้องโหยหวน รอยแดงเข้มปรากฏขึ้นบนหน้าเฉียนปิน เลือดกำเดาไหลหยดลงพื้น ราวกับดอกบัวที่กำลังบานทีละดอก เฉียนปินรู้สึกร้อนที่จมูก ใช้มือแตะก็มีแต่เลือดกำเดา ในชั่วขณะนี้หัวของเฉียนปินรู้สึกมึนงงเล็กน้อย เกือบจะเป็นลมไป

"เลือด มีแต่เลือด..." เฉียนปินร้องเสียงหลงด้วยความหวาดกลัว พอเห็นท่าทางโมโหของจ้าวถิงหมิงเขาจึงเริ่มรู้สึกกลัว เขาตะโกนลั่นว่า "ช่วยด้วย! ผู้ใหญ่บ้านจะฆ่าคนจริง ๆ แล้ว ช่วยด้วย!"