0154

⬢⬢⬢

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบห้า ทะเลาะจนคิดหย่า

“ซานตานตานนั่นแดง… แดงอะไรนะ?” เช้าวันรุ่งขึ้น โจวอวี้เหรินเตรียมจะร้องเพลงพื้นเมืองส่านเป่ยสองท่อนในลานบ้าน แต่เสียดายที่เขาจำเนื้อเพลงไม่ได้เลยสักนิด

เพลงนี้โจวอวี้เหรินฟังมาจากวิทยุ ฟังบ่อยเข้าจึงร้องได้บ้าง แต่สุดท้ายก็จำเนื้อเพลงไม่ได้อยู่ดี

เมื่อถูกบังคับ โจวอวี้เหรินจึงเริ่มฮัมเพลงพื้นบ้านอีกครั้ง “เดือนอ้ายมาถึง เดือนอ้ายแท้จริงเอย หนุ่มสาวต้องคารวะผู้ใหญ่…”

“เจ้าแก่ที่ไม่มีวันตาย ตื่นมาก็ไม่ไปให้อาหารวัว ให้อาหารไก่ มัวเตรียมฉลองปีใหม่ให้ใครอยู่ตรงนี้?” เสียงหนึ่งดังขึ้น พอหันไปดู กลับกลายเป็นเฉิงจิ่นซี ป้าของจ้าวต้าเอ๋อที่กลับบ้านมา

โจวอวี้เหรินตาเหลือกอย่างชัดเจน “ทำไมกลับมา?”

เฉิงจิ่นซีก็ชะงักไปเหมือนกัน “ทำไมฉันจะไม่กลับมา?”

โจวอวี้เหรินรีบพูดเสียงดัง “ต้าเอ๋อ ต้าเอ๋อ รีบลุกขึ้นมาเร็ว ป้ากลับมาแล้ว”

จ้าวต้าเอ๋อได้ยินเสียงก็วิ่งตื๋อออกมา พอเห็นว่าเป็นป้าเฉิงจิ่นซีกลับบ้านจริง ๆ ก็ชะงักไปเหมือนกัน “แม่ฉันล่ะ?”