0153

⬢⬢⬢

ตอนที่ 154

โจวชุนเหวินมองจ้าวต้าเอ๋อด้วยสีหน้ารังเกียจ "ต้าเอ๋อ เธอไม่ใช่ไม่ฆ่าสัตว์ไม่ใช่เหรอ? ทำไมพอเห็นไก่ใกล้จะตุ๋นสุก เธอกลับตื่นเต้น? ให้ฉันใส่เห็ดเพิ่มอีกหน่อยไหม?"

จ้าวต้าเอ๋อกลืนน้ำลายที่อยากกินไก่ตุ๋นเห็ดลงไป แล้วพูดอย่างหน้าตาย "พี่สาวใหญ่ ฟ้ามีคุณธรรมให้ชีวิต โลกมีคุณธรรมโอบอุ้มสรรพสิ่ง สุภาพชนมีคุณธรรมสำเร็จความงามของผู้อื่น สามประโยคนี้มันต่อเนื่องกัน... ฉะนั้นตามธรรมชาติของฉัน ฉันไม่ฆ่าสัตว์ ฉันเวทนาสรรพชีวิต แต่ฟ้าดินเลี้ยงดูฉันมา ฉันก็ต้องปฏิบัติตามกฎของฟ้าดิน กินธัญพืชห้าชนิด อาหารเรียบง่าย ไก่ตุ๋นเห็ดนี่ก็เป็นหนึ่งในธัญพืชห้าชนิด อย่างมากก็แค่ปรับปรุงอาหารเท่านั้น ฉันอยากกิน ก็พิสูจน์ว่าฉันรักผืนดินนี้ รักชีวิตนี่แหละ

แล้วก็พี่สาวใหญ่รักฉันที่สุด จะต้องแอบให้ฉันกินขาไก่ทั้งข้างแน่เลย ใช่ไหม?"

โจวชุนเหวินถอนหายใจอย่างจนใจ "ต้าเอ๋อเธอนี่ ปากจัดจริง ไก่ตุ๋นเห็ดน่ะได้ แต่ขาไก่ให้เธอไม่ได้จริง ๆ แต่อีกเดี๋ยวฉันให้ปีกไก่สองข้างเธอ อันนี้เก็บไว้ให้เธอกิน ไก่ทั้งตัวตุ๋นแล้วยกขึ้นโต๊ะ ถ้าสือจื้อฮุ่ยเห็นไม่มีขาไก่ นี่ไม่เท่ากับหัวเราะเยาะเขาเหรอ? ไม่ได้หรอก

ไว้มีโอกาสคราวหน้า ฉันตุ๋นไก่ให้เธอทั้งตัวเลยนะ"

จ้าวต้าเอ๋อจนใจ ก็รู้ว่าสือจื้อฮุ่ยเป็นแม่สื่อ ไม่มีทางเลือก