0152

⬢⬢⬢

ตอนที่ 153

พอถึงบ้าน ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว จ้าวต้าเอ๋อถือเกี๊ยวสี่ลังติดมือมา เป็นเกี๊ยวที่จะเอาไปให้พี่สาวลูกพี่ลูกน้องอย่างโจวชุนเหวินและโจวชุนหงกิน

ระหว่างทาง จ้าวต้าเอ๋อยังตั้งใจซื้อเค้กไร้น้ำหนักหนึ่งกิโลกับอีกนิด บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบถุงหลวม ๆ หนึ่งถุง กับขนมอีกบางส่วน เก็บไว้กินตอนกลางคืนหิว นอกนั้นเธอไม่ได้ซื้ออะไรมากนัก ในมือมีเงินอยู่แค่นี้ ต่อไปยังมีที่ต้องใช้เงินอีกเยอะ จะใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายไม่ได้

แต่พอมาถึงบ้านโจวอวี้เหริน ก็ชนกับใครคนหนึ่งเต็มแรง จ้าวต้าเอ๋อล้มตึงลงนั่งก้นกระแทกพื้น เงยหน้าขึ้นมอง ปรากฏว่าเป็นสือจื้อฮุ่ยที่มา

จ้าวต้าเอ๋อสงสัยไม่หาย “น้าสี่ ทำไมมาเร็วขนาดนี้คะ”

สือจื้อฮุ่ยก็เพิ่งมาถึงบ้านโจวอวี้เหรินเหมือนกัน มาแบบรีบร้อน เลยเผลอชนจ้าวต้าเอ๋อล้มไปด้วย สีหน้าละอายใจเล็กน้อย เธอประคองจ้าวต้าเอ๋อขึ้น “ล้มเจ็บไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร หนูใส่เสื้อผ้าหนา” จ้าวต้าเอ๋อยิ้มกว้าง

หึหึ แม่สื่อของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องใหญ่มาถึงบ้านแล้ว ดูท่าปีนี้เรื่องมงคลใกล้เข้ามาแล้ว เดิมทีจ้าวต้าเอ๋อนึกว่าต้องรอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ที่ไหนได้สือจื้อฮุ่ยมาก่อนปีใหม่