ตอนที่ 216 ความรักลึกซึ้งที่มาช้ายังด้อยค่ายิ่งกว่าเศษหญ้า

ตอนที่ 216 ความรักลึกซึ้งที่มาช้ายังด้อยค่ายิ่งกว่าเศษหญ้า

พ่อบ้านเฒ่าหวังป๋อป๋อเห็นทั้งสองคนกลับมา ก็นึกว่าปัญหาแต่ก่อนล้วนคลี่คลายหมดแล้ว จึงรีบเอ่ยว่า “เรื่องดีงามที่คุณชายกลับบ้านเช่นนี้ ต้องเฉลิมฉลองให้ดีขอรับ ข้าน้อยจะไปสั่งกำชับห้องครัวเดี๋ยวนี้ ให้พวกเขาทำกับข้าวดี ๆ สักสองสามอย่าง!”

“ไปเถิด!” ท่านอ๋องเองก็โบกมืออย่างเบิกบานใจ

เซียวมู่พยักหน้าให้ท่านอ๋อง “ท่านอ๋อง เช่นนั้นข้าขอตัวกลับไปดูที่เรือนตะวันตกก่อน”

อ๋องเฉิงถือสาเรื่องที่เซียวมู่ไม่ยอมเรียกตนเองว่าบิดามาโดยตลอดอย่างยิ่ง

หากเป็นตอนเด็ก ๆ เจ้าเด็กนี่กล้าขัดขืนดื้อรั้นเช่นนี้ อ๋องเฉิงคงตบกบาลฉาดใหญ่ไปนานแล้ว จากนั้นก็ทำโทษให้คุกเข่าอีกครึ่งชั่วยาม

ทว่ายามนี้ลูกโตแล้ว ตีก็ตีไม่ได้