เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 217 รื้อฟื้นเรื่องเก่า
การควบคุมสีหน้าของเซียวจิ่งหรงทำได้ดียิ่งนัก
ทว่าก็ยังคงมิอาจรอดพ้นสายตาของเซียวมู่ไปได้
เซียวมู่มองเขาด้วยแววตาดูแคลนแวบหนึ่ง
นึกไม่ถึงว่าหลายปีผ่านพ้นไป ตัวเขาเองก็นับว่าสร้างผลงานมีความสำเร็จอยู่บ้าง
ทว่าสุดท้ายแล้วก็ยังคงต้องพึ่งพาบารมีอำนาจของจวนอ๋องอยู่ดี
“น้องชายรอง บิดาคิดเช่นนี้ ล้วนเป็นไปเพื่อหวังดีต่อเจ้าทั้งสิ้น เจ้าอย่าได้คิดมากเป็นอันขาด” เซียวจิ่งหรงทำตัวเป็นผู้ไกล่เกลี่ย หากแต่นัยที่แฝงอยู่ กลับเป็นการตำหนิติเตียนเซียวมู่
เดิมทีเซียวมู่มิได้คิดจะสนใจท่านอ๋อง ทว่าเมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของเซียวจิ่งหรง เขากลับรู้สึกว่าน่าสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว
สวีเจิ้งเซียงเคยกล่าวไว้ว่า การรับมือกับพวกคนที่ชอบพูดจากระทบกระเทียบเปรียบเปรย หากมิใช่ประชดประชันย้อนกลับไป ก็จงพูดจาตรงไปตรงมา ตบหน้ามันไปตรง ๆ เสียเลย