เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 416 ค่ากอบกู้สมบูรณ์ ระบบเจ้าล่าถอยไปได้แล้ว
หมอกยามเช้าของบึงเมฆฝันกำลังถอยร่นไปจากผิวน้ำ
ซูเสี่ยวจิ่วคลุมเสื้อคลุมตัวใหญ่ของไป๋อิน เดินทอดน่องไปตามสะพานไม้ที่สร้างขึ้นใหม่มุ่งสู่นอกบึง
ชายเสื้อสีเข้มลากผ่านแผ่นกระดานสะพานอันเปียกชื้น ติดเศษใบไม้มาสองสามใบ นางเดินมาถึงริมหมอกบางแล้วหยุดลงชั่วครู่ หันหลังกลับไปมอง
ไป๋อินยังคงยืนอยู่หน้าผาหิน “พิทักษ์บึง”
เขาไม่ได้ไล่ตาม เพียงค้อมกายจัดหมุดค่ายกลให้ตรง เอ่ยปากสั่งการเรื่องราวต่าง ๆ ในค่ายริมน้ำด้วยเสียงแผ่วเบา
“คูคลองทิศประจิมขุดขยายออกไปอีก 3 เชียะ ผู้บาดเจ็บให้ไปพักในเรือนไม้กำบังลมก่อน ผู้ลี้ภัยที่มาใหม่ ไม่แบ่งแยกมนุษย์หรืออสูร ให้รับข้าวต้มร้อนก่อน”
แสงอรุณสาดลงบนฝ่ามือของเขา จิ้งจอกน้อยตัวนั้นที่วาดขึ้นใหม่ทับรอยประทับเดิม ทอประกายสว่างไสวอย่างเงียบงัน
ซูเสี่ยวจิ่วเหม่อมองอยู่ชั่วครู่ กระชับเสื้อคลุมบนบ่าให้แน่นขึ้น หันกายเดินกลืนหายเข้าไปในสายหมอก