เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 415 รอสายลมพัดผ่านบึงเมฆฝัน รอเจ้าชมบุปผาบานสักครา
หมอกยามเช้าล่าถอยข้ามสันหลังคาค่ายริมน้ำ บึงเมฆฝันเผยให้เห็นร่องคูน้ำระบายที่ตัดผ่านไปมา
ประตูกั้นน้ำไม้ที่สร้างขึ้นใหม่จมอยู่ในน้ำครึ่งหนึ่ง อสูรน้อยสองสามตนย่ำโคลน พลางฝังกระบอกไม้ไผ่ชักน้ำสองสามเล่มสุดท้ายลงในผนังคู
บ้านไม้เบื้องไกลมีควันไฟหุงหาอาหารลอยขึ้น ริมฝั่งตากเสื้อผ้าเก่าที่ซักสะอาด ซากปรักหักพังที่ยังกระจัดกระจายเมื่อไม่กี่วันก่อน บัดนี้เริ่มมีเค้าโครงของหมู่บ้านแล้ว
ไป๋อินยืนอยู่หน้าผาหินตรงประตูค่าย คอยฟังรายงานจากหน่วยลาดตระเวนทีละเรื่อง
“ชีพจรมรณะทั้งสามแห่งทางทิศประจิมผนึกหมดแล้วรึ”
“ผนึกแล้วขอรับ เป็นไปตามที่ท่านสั่ง ทุกสองชั่วยามจะตรวจตราหมุดค่ายกลหนึ่งครั้ง”
“แล้วผู้ลี้ภัยนอกบึงเล่า”
“จัดสรรที่พักไปยี่สิบเจ็ดครอบครัวแล้วขอรับ ผู้บาดเจ็บอยู่ในบ้านไม้ฝั่งบูรพา อสูรวัยเยาว์ได้รับเสบียงก่อน”