เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 414 ปราณพิฆาตเกิงจินอันเกรียงไกร นำมาใช้จุดไฟมิใช่ใช้ของล้ำค่าไม่ถูกทางรึ
หมอกยามเช้าค่อย ๆ ลอยถอยร่นออกจากผิวน้ำของบึงเมฆฝัน
ร่องน้ำที่ขุดขึ้นใหม่ไหลอ้อมค่ายริมน้ำ น้ำใสไหลผ่านประตูกั้นไม้ กระทบขอบหินจนส่งเสียงซัดสาดแผ่วเบา บ้านไม้สร้างค้างไว้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ หลายหลังเริ่มมีควันไฟลอยกรุ่น กลิ่นไม้เปียกชื้นผสานปนเปกับกลิ่นโจ๊กข้าว ในที่สุดก็กลบกลิ่นคาวโลหิตที่หลงเหลืออยู่ในซากปรักหักพังมาเนิ่นนานหลายปีจนมิด
ด้านข้างประตูป้อมค่าย หน้าผาหินเก่าแก่ถูกฟันจนราบเรียบเตียนโล่ง
คำว่า “พิทักษ์บึง” สองตัวอักษรที่ไป๋อินสลักไว้ด้วยตนเองเมื่อคืนวานฝังลึกอยู่ในเนื้อหิน รอยดาบลึกยิ่งนัก กลิ่นอายเกิงจินที่หลงเหลือไหลเวียนไปตามเส้นสายอักษร สอดประสานรับกับชีพจรมรณะที่ดาบหักหลอมใหม่ใต้ก้นบึงสะกดข่มเอาไว้แต่ไกล
เขายืนตระหง่านอยู่หน้าผาหิน กวาดสายตามองดูร่องน้ำ ยุ้งฉางข้าว และหอสังเกตการณ์ตรวจตราไม้ทีละแห่ง