เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 393 กระบี่ของเด็กหนุ่ม ฟาดฟันปณิธานตกค้างแห่งอนาคต
ในที่สุดเหวเยือกหนาวก็สงบลงชั่วครู่
ลวดลายค่ายกลสีขาวดุจแสงจันทร์แผ่กว้างไปตามผืนดินเยือกแข็ง ชีพจรปฐพี ปรากฏการณ์จันทรา และแก่นแท้จิ้งจอกสวรรค์ต่างเหนี่ยวรั้งซึ่งกันและกัน สะกดภัยพิบัติที่รั่วไหลออกไปให้กลับคืนสู่รอยแยก
ทว่าไอสังหารสีดำบนร่างของเด็กหนุ่มหลี่ฉางเกิงกลับมิได้สลายไป
เขาขดตัวอยู่ในอ้อมอกของจิ้งจอกสวรรค์โบราณ ทวารทั้งเจ็ดมีหมอกดำผุดซึมออกมาไม่ขาดสาย ดวงตาสีแดงก่ำเบิกกว้าง ทว่ามองไม่เห็นบุคคลตรงหน้า นิ้วมือทั้งสิบจิกลึกลงไปในผืนดินเยือกแข็ง เล็บเปิดออก โลหิตเพิ่งจะไหลรินออกมา ก็ถูกไอสังหารย้อมจนกลายเป็นสีดำ
จิ้งจอกสวรรค์โบราณคุกเข่าลงข้างกายเขาครึ่งหนึ่ง
นางสลัดโซ่ตรวนหลุดไปได้ครึ่งหนึ่ง ในที่สุดก็สามารถก้าวออกจากแกนค่ายกลได้ครึ่งก้าว ทว่าครึ่งก้าวที่แลกมานั้น กลับเป็นบาดแผลหนาทึบยั้วเยี้ยบนแผ่นหลังและหัวไหล่
นางกดชีพจรหัวใจของเด็กหนุ่มเอาไว้ แก่นต้นกำเนิดใต้ฝ่ามือสว่างวูบวาบไม่มั่นคง
ครั้งนี้นางไม่อาจลากไอสังหารสีดำทั้งหมดเข้าไปในร่างของตนเองได้อีกแล้ว