เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 392 แบ่งเคราะห์สามฐาน ผู้ใดก็ห้ามไปตายตามลำพัง
กร๊อบ——
โซ่ตรวนใต้ก้นเหวเยือกหนาวปริแตกไปอีกเส้นหนึ่ง
ปราณชั่วสุดขั้วสีดำพวยพุ่งทะลักขึ้นมาจากรอยแยกบนพื้น ที่ใดที่มันพัดผ่าน หิมะที่ทับถมแปรเปลี่ยนเป็นน้ำโสโครก ผืนดินเยือกแข็งไหม้เกรียมเป็นวงกว้าง ลวดลายค่ายกลสีขาวดุจแสงจันทร์บนลานหิมะถูกไอดำซัดสาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า สว่างวาบวูบดับไม่อาจทรงตัว พร้อมจะมอดดับลงได้ทุกเมื่อ
ซูฉางอันคุกเข่าลงข้างหนึ่งหน้าแผนภาพค่ายกล
นางใช้มือข้างหนึ่งกดแกนค่ายกลไว้แน่น ฝ่ามือถูกเศษดินเยือกแข็งบาดจนเละไปนานแล้ว โลหิตไหลรินตามซอกนิ้ว ยึดโยงชีพจรย่อยที่ใช้ผันกระแสซึ่งจวนเจียนจะขาดสะบั้นหลายสายเอาไว้ได้อย่างหวุดหวิด
ในค่ายกลหินดำ จิ้งจอกสวรรค์โบราณถูกปราณม่วงหงเหมิงลากดึงออกไปด้านนอก ทว่าโซ่ตรวน 372 เส้นกลับกระชากนางลงสู่ก้นบึ้งของเหวเยือกหนาว
ภายใต้การฉุดกระชากของขุมพลังทั้งสองสาย ชุดสีชาดของนางฉีกขาดออกจากหัวไหล่ เผยให้เห็นรอยเลือดลึกถึงกระดูกเนื้อทีละสาย
แต่หางจิ้งจอกทั้งเก้าหางของนางยังคงห่อหุ้มเอาไว้แน่น