เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 394 อาจารย์ลงมือตัดปณิธานตกค้างสามพันปีด้วยตนเอง
ชั่วขณะที่ไฟดวงจิตต้นกำเนิดเดียวกันขาดสะบั้น เรือข้ามฟากสีเลือดก็เลื่อนถอยไปด้านหลังหลายวา
ท้องเรือกระแทกเข้ากับรอยแยกห้วงเวลา ตัวเรือที่ชำรุดส่งเสียงเสียดสีบาดแก้วหู ปราณภัยพิบัติสายใหญ่รั่วไหลออกมาจากรอยแตก ทว่าก็ถูกค่ายกลแบ่งภัยสามฐานลากดึงกลับสู่เหวเยือกหนาวอย่างหักโหม
หลี่ฉางเกิงวัยเยาว์สิ้นสิ้นเรี่ยวแรง ล้มพับลงในอ้อมอกของจิ้งจอกสวรรค์โบราณ
มือขวาของเขายังคงกำกระบี่เหล็กธรรมดาเล่มนั้นไว้แน่น
ฝ่ามือถูกคมกระบี่บิ่นกรีดเป็นแผล เลือดไหลหยดรินลงไปตามผ้าเก่าที่พันด้ามกระบี่ จิ้งจอกสวรรค์โบราณค่อย ๆ แกะนิ้วมือของเขาทีละนิ้ว วางกระบี่เหล็กเปื้อนเลือดขวางไว้เบื้องหน้าเข่าของทั้งสอง จากนั้นก้มลงสำรวจชีพจรหัวใจของเขา
ลวดลายดำปราณชั่วสุดขั้วยังคงแล่นพล่านอยู่ใต้ผิวเนื้อ ทว่าถูกไอเยือกไท่อินสะกดกลับไปยังแผ่นอกแล้ว
อย่างน้อยชั่วคราวนี้ก็ยังไม่ถึงแก่ความตาย
หลี่ฉางเกิงโครงกระดูกขาวยืนอยู่หน้าเรือข้ามฟาก ฝ่ามือกระดูกที่ยื่นออกไปหดกลับมาแล้ว