เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 336 ผู้พิทักษ์สุสานแห่งมหาหลุมศพกระดูกขาว ชุนเสียนไม่ดับสูญชีพจรชีวิตไม่สิ้นสุด
บัวเพลิงสีแดงคล้ำลอยนิ่งอยู่เหนือปลายนิ้วของซูฉางอันสามชุ่น กลีบดอกล้วนหลอมรวมขึ้นจากไอพลังแห่งการทำลายล้างอันบริสุทธิ์ ขอบกลีบแลบเลียด้วยลิ้นเปลวเพลิงร้อนแรง น้ำแข็งทมิฬหมื่นปีบนพื้นถ้ำน้ำแข็งถูกแผดเผาจนชั้นผิวละลายในพริบตา กลายเป็นหมอกขาวพวยพุ่งขึ้น ทว่าไอน้ำยังมิทันได้ฟุ้งกระจาย ก็ถูกคลื่นความร้อนซัดสาดของบัวเพลิงระเหยเหือดแห้งไปในทันที
ซูฉางอันยื่นแขนข้างหนึ่งไปเบื้องหน้า ไอพลังทั่วร่างจับจ้องแน่นหนา นางเพ่งมองสตรีในชุดคลุมยาวสีแดงคล้ำตรงหน้าเขม็ง แววตาเปี่ยมล้นด้วยความระแวดระวัง
วาจาของอีกฝ่ายที่เอ่ยว่า “ในที่สุดเจ้าก็มา” เมื่อครู่นั้น แฝงไว้ด้วยความผันผ่านเนิ่นนานแห่งกาลเวลา ทว่าสิ่งนี้มิอาจกดข่มจิตสังหารของซูฉางอันได้ ในอดีต ณ จงโจว ยามที่เฉินเสวียนก้าวเข้าสู่การทดสอบแห่งตำหนักมหาจักรพรรดิ ซูฉางอันเคยสัมผัสกับกลิ่นอายของเศษวิญญาณดวงนี้ในนั้น และในตอนนั้นก็รู้สึกได้ถึงความประหลาดพิกลอยู่หลายส่วน บัดนี้ตัวจริงปรากฏกาย นางย่อมไม่มีเหตุผลให้ต้องออมมือแม้แต่น้อย