เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 335 คนบ้าตัวน้อยที่ข้าเลี้ยงดู ไฉนเลยจะละทิ้งกระบี่ของตน
ลำแสงสีแดงคล้ำทะลวงผ่านห้วงว่าง ม้วนภาพสีน้ำเงินครามม้วนที่สองแหลกสลายลงทีละคืบภายใต้การชะล้างของแก่นแท้จิ้งจอกสวรรค์ แสงที่แตกกระจายร่วงพรูลงสู่พื้น สาดประกายผลึกน้ำแข็งฟุ้งกระจายเต็มแดน
ปราณวิญญาณภายในถ้ำน้ำแข็งพลันจมสู่ความเงียบงันประดุจป่าช้า
ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนที่เหนือล้ำกว่าคราวก่อนหน้าเป็นอันมากพลันระเบิดออกมาจากส่วนลึกของรูปสลักกระดูกขาว บนยอดโดมไร้ซึ่งเสียงถอนหายใจอีกต่อไป ชุนเสียนคล้ายถูกยั่วโทสะจนเดือดดาลถึงขีดสุด ไอเย็นโดยรอบดิ่งวูบลงสู่ขอบเขตหนาวเหน็บเสียดกระดูก ลมหายใจที่ซูฉางอันพ่นออกมายังมิทันจับตัวเป็นหมอก ก็กลายสภาพเป็นเกล็ดน้ำแข็งร่วงกราวลงมา ชายอาภรณ์ขาวไท่ซู่ถูกปกคลุมด้วยไอเหมันต์หนาทึบจนแข็งตัว
แรงกดดันมหาศาลควบแน่นจนคล้ายมีตัวตน บดขยี้เข้าใส่วิญญาณเทพอันบอบบางของซูฉางอันจากทั่วทุกทิศทาง