เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 303 หมากสะท้านสะเทือน นิมิตฝันเก่าคลุกฝุ่นธุลี
ข้อมือของซูฉางอันถูกข้อนิ้วดั่งคีมเหล็กบีบล็อกไว้แน่นหนา
นั่นคือมือข้างหนึ่งที่เป็นของมหาอริยะขั้นสูงสุด ความร้อนลวกแล่นผ่านผิวหนังที่สัมผัสกัน ทว่าซูฉางอันกลับรู้สึกเพียงไอเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก นิ้วทั้งห้าของเทียนเผิงประหนึ่งตะปูเหล็กกล้าหลอมน้ำเหล็กราด กำลังบีบรัดออกแรงเพิ่มขึ้นทีละคืบ
เปลือกมายาอันอ่อนแอซึ่งควบแน่นขึ้นจากปณิธานตกค้างที่หลงเหลือนี้ ไม่อาจทานรับแรงบีบอัดอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้เลยแม้แต่น้อย ตรงข้อมือโปร่งแสงพลันมีเสียงปริแตกแผ่วเบาดังแว่วออกมา โครงสร้างปณิธานตกค้างกำลังถูกบดขยี้แหลกสลายอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งแผ่นน้ำแข็งบางเฉียบตกลงสู่อุ้งมือใหญ่ของคนโตเต็มวัย พร้อมจะละลายกลายเป็นแอ่งน้ำได้ทุกเมื่อ
ความเจ็บปวดจากการที่ดวงจิตวิญญาณถูกฉีกกระชากทีละน้อยนั้น ทิ่มแทงโดยตรงยิ่งกว่าการทรมานทางร่างกายเสียอีก ซูฉางอันสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าลึก กัดฟันแน่นกล้ำกลืนเสียงครางอึดอัดที่จวนเจียนจะหลุดจากลำคอกลับลงไปอย่างเด็ดเดี่ยว
นางอดทนไม่ดิ้นรนขัดขืน ต่อหน้าช่องว่างแห่งพลังอันเด็ดขาด การเคลื่อนไหวส่วนเกินใด ๆ ล้วนมีแต่จะเร่งเร้าความตายให้มาเยือนเร็วขึ้น
นางคงท่วงท่าค้อมกายไว้ ดวงตาทั้งสองจ้องตรงไปยังเทียนเผิงที่อยู่ใกล้เพียงชั่วเอื้อม