0304

⬢⬢kov{bn}

⬢⬢⬢

ตอนที่ 304 ไวน์ที่หลงเหลือในป่าท้อ อำลาสหายเก่า พยัคฆ์คลั่งบูชากาย กระชากผืนฟ้า

ลมสงบลงแล้ว

บนลำต้นของต้นท้อที่หักโค่นลงในป่าท้อ กลีบดอกไม้ที่หลงเหลืออยู่ไม่กี่กลีบสุดท้ายก็ร่วงหล่นจนหมดสิ้น

พื้นดินถูกคลุมด้วยชั้นฝุ่นผง สีชมพูกับสีขาวผสมปนกัน ถูกแรงกดข่มเมื่อครู่บดจนเป็นผงละเอียด เหยียบลงไปดังกรอบแกรบ

เทียนเผิงนั่งอยู่กลางกองฝุ่นผงนั้น

นางไม่เงยหน้าขึ้น

ผมยาวสีขาวหม่นปลิวลงมา ปลายผมกวาดผ่านหัวเข่า เจิ่งนองไปด้วยเศษไม้ท้อที่แตกกระจายตอนที่นางเกรี้ยวกราด

มือขวาของนางคลำไปข้างลำตัวหลายครั้ง คว้าได้ถ้วยสุราที่แตกออกเป็นสองซีกเมื่อครู่ ตัวถ้วยมีรอยร้าวยาว ด้านล่างยังหลงเหลือสุราอึกสุดท้าย กำลังซึมออกจากรอยแตกช้าๆ