0295

⬢⬢⬢

ตอนที่ 295 พันโซ่ตรวนเสียบแทงใจไร้ทางหวน ผู้คุกเข่าผมขาวโพลนโชกโลหิต

ความมืดมิดบีบอัดเข้ามาจากรอบทิศทาง

ก้าวแรกที่ซูฉางอันเหยียบย่างเข้าสู่รอยแยก ใต้ฝ่าเท้าก็มีเสียงแตกละเอียดกรอบแกรบดังแว่วมา

อิฐหินอักขระถูกบดขยี้จนกลายเป็นผงธุลี

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหลี่ฉางเกิงเหยียบแตกยามก้าวเข้าไป หรือเป็นเพราะยอดมือสังหารเดนตายทั้งสามตนพุ่งทะลวงเข้ามาจนพังทลาย ผงธุลีนั้นละเอียดอย่างยิ่ง ลอยฟุ้งเคว้งคว้างอยู่ในอากาศมิยอมตกลง สูดดมเข้าไปในปอดจนได้กลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้ง

ทางเดินอุโมงค์กว้างขวางกว่าที่มองเห็นจากภายนอก

ทางทอดยาวลาดเอียงลงสู่เบื้องล่าง ความชันมินับว่ามาก แต่ทว่าทุก ๆ สามก้าวที่ย่างเหยียบกลับรู้สึกได้ถึงแรงกดดันในแก้วหูที่แปรเปลี่ยนไป

บนผนังหินทั้งสองฝั่งเต็มไปด้วยซากตอโซ่ตรวนที่ถูกตอกตรึงไว้แน่นขนัด

รอยหักขาดเว้าแหว่งมิสม่ำเสมอ บางรอยเรียบเสมอกัน มองปราดเดียวก็รู้ว่าถูกของมีคมตัดฟันขาดสะบั้น บางรอยบิดเบี้ยวผิดรูป ขอบรอยไหม้เกรียมดำคล้ำ ถูกพลังแห่งกฎเกณฑ์บดขยี้แหลกลาญอย่างหักโหม รอยขาดของเศษซากตอโซ่ตรวนทุกท่อนล้วนกำลังหลั่งรินของเหลวซึมออกมา