เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 293 โลภะเป็นนาวา ผู้ใดเล่าข้ามลืมเลือน
แสงสีขาวบนผนังหินสว่างจ้าจนแสบตา
ในร่องลวดลายค่ายกล เลือดที่หลงเหลือของซูฉางอันเดือดพล่านราวกับน้ำร้อน ลอยฟองโลหิตผุดพรายส่งเสียงซู่ซ่า พลังงานอันบ้าคลั่งอัดแน่นอยู่ตรงจุดศูนย์กลางอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่อาจหาทางระบายออกได้ ทั่วทั้งผนังหินกำลังโป่งนูนออกมาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ฝ่ามือซ้ายของซูฉางอันยังคงมีเลือดซึมออกมา เนื้อหนังที่ฉีกขาดชิ้นนั้นติดค้างอยู่บนลวดลายค่ายกล กลายเป็นสื่อกลางในการดูดกลืนโลหิตของมหาค่ายกล
ยังดีที่การเชื่อมต่อถูกตัดขาดแล้ว
ข่าวร้ายก็คือ ผนังนี้พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ
เทพธิดาตระกูลหวังเหยียบอยู่บนบันไดขั้นที่สาม มือสังหารระดับปี้ฝู่สามคนแยกย้ายยืนขนาบสองข้าง ดาบกระบี่หลุดจากฝัก ไอสังหารคละคลุ้ง
มือขวาของนางหิ้วแขนขาดของเฉินเทียนโย่ว แสงสีทองของโลหิตจักรพรรดิเต้นระริกอยู่ในทางน้ำอันมืดสลัว สาดส่องใบหน้าครึ่งซีกของนางให้ดูมืดมนยากหยั่งถึง
“เจ้ามาได้จังหวะพอดี” เสียงของซูฉางอันลอยขึ้นมาจากแอ่งโคลนตม ลำคอแหบแห้งไปหมด แฝงไปด้วยกลิ่นคาวโลหิตและสนิมเหล็กอันเข้มข้น