0292

⬢⬢⬢

ตอนที่ 292 มังกรในปลักโคลน กับคนบ้าบนม่านเมฆ

สายลมพัดกรูเข้ามาจากรอยโหว่ของโดมโถงกุยหยวนที่พังทลาย หอบเอาไอกลิ่นสนิมเหล็กเข้มข้นและกลิ่นเนื้อหนังไหม้เกรียมมาด้วย

หางจิ้งจอกทั้งสามของซูฉางอันสอดผ่านใต้รักแร้ เอว และข้อพับขาของเฉินเสวียน ช้อนร่างของเขาขึ้นมาทั้งตัว น้ำหนัก 75 จินกดทับลงบนกระดูกก้นกบของนางอย่างแท้จริง แขนขวาตั้งแต่หัวไหล่จรดข้อศอกล้วนเป็นเนื้อตายเกรียมดำ ไม่อาจออกแรงได้แม้แต่น้อย มือซ้ายกำเศษชิ้นส่วนที่หักออกมาจากประตูเหล็กเอาไว้ ขอบของเศษเหล็กเต็มไปด้วยรอยหยักโลหะขรุขระและเปรอะเปื้อนฝุ่น

ศีรษะของเฉินเสวียนพิงอยู่บนไหล่ซ้ายของนาง ลมหายใจของเขาเป่ารดตรงซอกคอ อุ่นร้อน และเจือกลิ่นคาวข้นของฟองเลือด ทุกย่างก้าวที่ก้าวเดิน ร่างกายของเขาจะเกิดอาการกระตุกเกร็งแผ่วเบาอันเนื่องมาจากการเสียดสีของกระดูกที่หักสะบั้น

“อย่าขบฟัน” ซูฉางอันกดเสียงต่ำ

ขากรรไกรของเฉินเสวียนเกร็งแน่น ฟันในช่องปากบดเสียดสีกันจนเกิดเสียงกรอดบาดหู เขามิได้คลายปาก

เดินออกมาจนถึงริมซากปรักหักพัง ถนนแผ่นหินเขียวทอดตัวออกไปสองฟากฝั่ง สุดถนนทางทิศเหนือมีคบเพลิงสิบสองเล่มสว่างวาบขึ้น เปลวเพลิงไหวระริกในความมืดมิด เสียงรองเท้าหนังเหยียบย่ำลงบนแผ่นหินเขียวดังพร้อมเพรียงเป็นจังหวะเดียว ผู้บำเพ็ญระดับปี้ฝู่ 12 คน กองลาดตระเวนสายหลักของตระกูลเฉิน