0185

⬢⬢⬢

ตอนที่ 185 เรื่องเก่าสำนักปานซาน จอมอสูรเคยถือที่นี่เป็นบ้าน

เสียงลมหวีดหวิวข้างหู เจือปนด้วยกลิ่นคาวดินอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแดนทอดเทพ

สี่กีบเท้าของสิงโตหินกำเนิดสายลม เหยียบย่างข้ามผ่านความว่างเปล่ารุดหน้าไปอย่างมั่นคง

ซูชิงนั่งตัวตรงอยู่บนแผ่นหลังอันกว้างขวางของสิงโตหิน ชุดสีแดงเพลิงถูกลมพัดจนส่งเสียงสะบัดชายผ้าพึ่บพั่บ

นางหรี่ตาลงเล็กน้อย กวาดสายตามองผืนแผ่นดินสีเทาหม่นอันทรุดโทรมเบื้องล่าง

ที่นี่ไร้ซึ่งสีเขียวขจีแม้เพียงเศษเสี้ยว มีเพียงหินดำและดินสีเหลืองแตกระแหงสุดลูกหูลูกตา บางคราวยังแลเห็นกระดูกสัตว์ร้ายขนาดยักษ์ไม่กี่ร่างฝังอยู่ครึ่งหนึ่งในดิน ผ่านการกรำลมกรำฝนมานับหมื่นปีจนแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวปนเทา

กู้เซียงยืนอยู่ด้านหลังนางในระยะกึ่งก้าว มือข้างหนึ่งวางทาบอยู่บนด้ามกระบี่ข้างเอว ท่วงท่าองอาจผึ่งผายดุจต้นสน

ศิษย์สำนักปานซานทั้งสามคนนั้นบังคับสิงโตหินอีกสองตัว คอยคุ้มกันอยู่ทางด้านหน้าเยื้องไปทางซ้ายและขวา ท่าทีนอบน้อมยำเกรงถึงขีดสุด

“เหนียงเหนียง”