เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 186 ใต้เหวฝังเทพเผยโฉมแท้ ผู้อาวุโสน้อมกายรับแขกสูงศักดิ์
หมอกดำหนาทึบจนไม่อาจสลาย ราวกับก้อนปุยนุ่นที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำหมึก กดทับลงมาเหนือศีรษะอย่างหนักอึ้ง
สิงโตหินพุ่งดิ่งเข้าไปในห้วงเหวอันเงียบงัน ฝีเท้าที่เคยมั่นคงก็พลอยชะลอช้าลงไปหลายส่วน
รอบด้านไร้ซึ่งสายลม มีเพียงความกดดันอันชวนให้อึดอัดแทบหายใจไม่ออก
กู้เซียงยืนอยู่บนหลังสิงโตหิน ร่างกายเหยียดตรงผึ่งผาย
มือข้างหนึ่งของเขากุมด้ามกระบี่ที่เอวไว้ อีกมือหนึ่งกางออกเบา ๆ กลางฝ่ามือมีปราณเฮ่าเหรินอันบริสุทธิ์นุ่มนวลสายหนึ่งพวยพุ่งออกมา แปรเปลี่ยนเป็นม่านแสงกึ่งโปร่งใส ปกป้องซูชิงที่อยู่ข้างกายไว้ภายในอย่างแน่นหนา
ปราณอำมหิตใต้พิภพของที่นี่รุนแรงเกินไป บัดนี้ซูชิงเป็นเพียงกายาดวงจิต ไม่อาจทนทานต่อการกัดกร่อนเช่นนี้ได้
ซูชิงนั่งอยู่ภายในม่านแสง มองดูเสี้ยวหน้าอันเคร่งเครียดของกู้เซียง นัยน์ตาพลันวาบประกายความอ่อนโยนขึ้นมาสายหนึ่ง
เจ้าคนทึ่มผู้นี้ แม้จะมาถึงแดนมรณะเช่นนี้แล้ว สิ่งแรกที่คิดถึงก็ยังคงเป็นการปกป้องนาง