เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 184 สักการะโฮ่วถู่ในสำนักปานซาน อาภรณ์แดงพลันถูกจำผิดเป็นเทพอดีต
ที่นี่คือแดนทอดเทพ
กวาดสายตามองไป ทั่วทั้งสายตาล้วนเป็นสีเทาดำอันเงียบสงัดไร้ชีวิตชีวา
ผืนพสุธาแห้งผากแตกระแหง ดั่งกระดูกแห้งกรังที่ถูกสูบเลือดเนื้อไปจนหมดสิ้น ร่องหลุมรอยแยกที่พาดประสานกันส่งไอปราณหนาวเหน็บพวยพุ่งขึ้นมาเป็นสาย
บนท้องนภาไร้ซึ่งเมฆหมอก และไร้ซึ่งวิหค
มีเพียงหินผาสีดำขนาดยักษ์นับไม่ถ้วน ลอยคว้างอยู่กลางเวหาอย่างผิดแผกสามัญสำนึก
พวกมันนิ่งสงบไม่ไหวติง ทว่ากลับให้แรงกดดันราวกับจะร่วงหล่นลงมาบดขยี้สรรพชีวิตจนแหลกเหลวได้ทุกเมื่อ
ธาตุดิน ณ ที่แห่งนี้เข้มข้นจนถึงขีดสุด หนักอึ้งจนทำให้แม้แต่การหายใจก็ยังรู้สึกลำบากยากเย็น
กู้เซียงดึงบังเหียนม้า อาชาสีนิลพ่นลมหายใจอย่างกระสับกระส่าย กีบเท้าทั้งสี่ตะกุยอยู่บนพื้นดินอันแข็งกระด้าง ไม่อาจยินยอมก้าวไปข้างหน้าแม้อีกเพียงครึ่งก้าว