กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 168 ภูตดินตระหนกชี้ทาง หมอกดำซ่อนจิตสังหาร
ภูตดินหดตัวเป็นก้อนกลม กรงเล็บสั้นทั้งสองกอดศีรษะไว้ สั่นเทิ้มด้วยความหวาดผวา
มันแอบเหลือบตามองกู้เซียง
บุรุษผู้นี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว
แรงกดดันเยี่ยงนั้น แข็งแกร่งยิ่งกว่าสัตว์ร้ายตัวใดที่มันเคยพานพบมาทั้งสิ้น
“หะ...ห้าวันก่อน...”
ภูตดินกลืนน้ำลายลงคอ น้ำเสียงแหลมเล็ก “มะ...มีคนกลุ่มหนึ่งเดินผ่านไป”
“พูดให้ชัดเจน” สุรเสียงของกู้เซียงไร้ซึ่งไออุ่นแม้เพียงเศษเสี้ยว
“ปะ...เป็นรถม้าคันหนึ่ง” ภูตดินนึกย้อนความหลัง แววตาเผยความหวาดกลัวออกมา “รถม้าหรูหรามาก ม้าที่เทียมรถล้วนแฝงปราณวิญญาณ ทั้งยังมีองครักษ์ขี่ม้าอีกหลายคน บนร่างเปล่งแสงสีทองเรืองรอง ดูแล้วไม่ใช่คนที่จะตอแยได้เลย”