0160

⬢⬢⬢

ตอนที่ 160 เพียงคะนึงหามิรู้สิ้น สดับวาจายามราตรีอันเหน็บหนาว

ราตรีล่วงเข้าสู่ความลึกสงัด

สายฝนเริ่มซาเม็ดลงอย่างช้า ๆ หลงเหลือเพียงเสียงหยาดน้ำหยดแหมะจากชายคา

กองไฟเผาผลาญหยาดน้ำมันหยดสุดท้ายจนสิ้น ประกายไฟปะทุดังเปรี๊ยะ เถ้าถ่านริบหรี่วับแวมในความมืดมิด สาดประกายสีชาดทาบทับเสี้ยวหน้าครึ่งหนึ่งของกู้เซียง

เขายังคงรักษากิริยาท่าทางเดิมไว้ แผ่นหลังพิงม่านพลัง ขาข้างหนึ่งชันขึ้น มือวางพาดไว้บนหัวเข่า

เสื้อคลุมแห้งสนิทแล้ว คลุมอยู่บนร่างของซูชิงอย่างยับยู่ยี่ ส่วนตัวเขาเองสวมเพียงเสื้อตัวในเนื้อบางเบา ทว่ากลับคล้ายมิได้รับรู้ถึงความหนาวเหน็บเลยแม้แต่น้อย

“หลายปีมานี้ เจ้าใช้ชีวิตผ่านมาอย่างไรหรือ” น้ำเสียงของซูชิงดังแว่วมาจากเบื้องหลัง แฝงร่องรอยของการหยั่งเชิงและความระมัดระวังอยู่หลายส่วน

กู้เซียงมองประกายไฟที่เต้นระริกอยู่เบื้องหน้า นิ่งเงียบไปเนิ่นนาน

ใช้ชีวิตผ่านมาอย่างไรน่ะหรือ