0159

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 ฝนราตรีใต้ต้นอูถงสนทนาปาสาน อัครมหาเสนาบดีปลดเกราะต้มน้ำแกง

สายฝนโปรยปรายลงมาแล้ว

คราแรกเป็นเพียงความเย็นเยียบประปรายไม่กี่หยด ตกกระทบลงบนใบกว้างใหญ่ของต้นอู่ถง ส่งเสียงเปาะแปะกังวานใส

ชั่วครู่ต่อมา สายฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างรวดเร็ว เชื่อมติดต่อกันจนกลายเป็นม่านวารีสีขมุกขมัวผืนหนึ่ง ปกคลุมซอกเขาในส่วนลึกของเนินร่วงหงส์แห่งนี้ไว้จนมิดชิด

เรือนยอดไม้อันมหึมาของต้นอูถงกลายสภาพเป็นร่มเงาบังฝนตามธรรมชาติ

หยาดน้ำไหลรวมกันตามเส้นใบ ทิ้งตัวหยดย้อยลงมาตามริมขอบเรือนยอดไม้ ก่อเกิดเป็นม่านไข่มุกอันแวววาวสายหนึ่ง ขวางกั้นพื้นที่เล็ก ๆ ใต้ร่มไม้ให้ตัดขาดจากพายุฝนภายนอก

กู้เซียงคลายมือออก

ร่างของคนในอ้อมอกค่อนข้างเย็นเยียบ ชุดสีชาดตัวบางแนบชิดติดกาย เผยให้เห็นถึงความอ้างว้างซบเซาอยู่หลายส่วน เขาถอดเสื้อคลุมบนร่างออก แล้วคลุมลงบนตัวของซูชิง