0158

⬢⬢⬢

ตอนที่ 158 ใต้ต้นอูถงพานพบฝันเก่า สตรีชุดแดงเท้าเปล่าคือคนคุ้นเคย

ลมบนเนินร่วงหงส์ ช่างเหน็บหนาว

แฝงไอเย็นเยียบที่ซึมลึกออกมาจากใต้พิภพ พัดผ่านใบหน้าราวกับมีดทื่อเฉือนเนื้อ

กู้เซียงก้าวเดินอย่างเชื่องช้า

ทุกย่างก้าวที่ย่ำลง ใบไม้แห้งใต้ฝ่าเท้าพลันส่งเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา ชวนให้ผู้คนใจคอไม่สงบในพงไพรที่เงียบสงัดดุจป่าช้าแห่งนี้

มือในแขนเสื้อของเขากำแน่นขนัด เล็บจิกฝังลึกเข้าเนื้อจนเลือดซึม กระนั้นก็ยังไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด

ความมีเหตุผลกำลังวิวาทกันอยู่ในห้วงสมองของเขา

ฝั่งหนึ่งเอ่ยว่า กู้เซียง เจ้ามันคนโง่งม ซูชิงตายไปแล้ว ตายสนิทจนแม้แต่ดวงกายดวงจิตยังแตกสลาย หัวใจของนางเต้นอยู่ในทรวงอกของเจ้ามาถึงสามปีแล้ว จะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร นี่เป็นเพียงกับดัก เป็นหลุมพรางที่พวกโจรป่าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงวางไว้ หรือไม่ก็เป็นมารเฒ่าตนใดอยากได้หัวใจเจ็ดทวารเลิศล้ำดวงนี้ของเจ้าไปฝึกวิชา

แต่อีกฝั่งกลับร่ำร้องขึ้นว่า หากว่าเล่า