0157

⬢⬢⬢

ตอนที่ 157 หญิงงามใต้ต้นอูถง ยืมชื่อสารเลวส่งข่าวถึงคนดี

เวลากลับย้อนไปเมื่อหลายวันก่อน

ส่วนลึกของเนินร่วงหงส์ แสงแดดยามเที่ยงกำลังแผดเผาอย่างร้ายกาจ

เรือนยอดมหึมาของต้นอูถงแผ่กิ่งก้านบดบังหุบเขาไปครึ่งหนึ่ง แสงอาทิตย์ลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบหนาทึบ สาดส่องลงมาเป็นจุดแสงขนาดเท่าเหรียญทองแดงบนพื้นดิน

ซูชิงเดินเท้าเปล่าวนไปมารอบใต้ต้นไม้

หนึ่งรอบ สองรอบ สามรอบ

ครั้นก้าวไปถึงก้าวที่สิบ ในอากาศพลันกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นชั้นหนึ่ง

ปัง!

หน้าผากของนางชนเข้ากับกำแพงไร้รูปสายหนึ่งอย่างจัง